نگاهی به ایران معاصر

اين روزها به سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي در ايران نزديك مي شويم. ايرانيان اين روز را پرافتخار براي خود مي پندارند و جشن ملي خود را هر سال پرشكوه تر از سال قبل بر پا مي كنند.

جهت اطلاع خوانندگان محترم لازم به توضيح است، انقلابي كه در سال 1979 در ايران به پيروزي رسيد، درواقع دنباله حركت تاريخي مردم براي استقرار دمكراسي در ايران بود. روشن است كه سابقه پارلمان در كشور كهن ايران بسيار زياد است و اين كشور يكي از قديميترين پارلمانها در جهان را داراست. در اواخر قرن نوزدهم و اوايل قرن بيستم بعد از جنگ جهاني دوم نهضت ملي نفت و سپس پيروزي انقلاب اسلامي در نتيجه تلاشهاي بسيار زياد مردم ايران در مقاطع مختلف شكل گرفت تا ايرانيان به ساختار دمكراتيك براي تعيين امورات خودشان دست پيدا كنند. انقلاب اسلامي در واقع محصول تلاش تاريخي و با زير بناي فرهنگ ايراني و اسلامي و برخلاف تبليغات حاكم با هدف توسعه دمكراسي و حقوق بشر شكل گرفت. شما مي دانيد در گذشته شاهان بر ايران حكومت مي كردند و آنها رهبران مستبدي بودند كه به قانون پايبندي نداشتند. از بعد از انقلاب با تصويب قانون اساسي و ايجاد نهادهاي مدني براي تحقق اهدافي همچون حقوق بشر، حقوق و ازاديهاي مدني، مردم تعيين سرنوشت خودشان را در دست گرفتند. ساختار دمكراتيكي شكل گرفت كه مردم با راي خودشان همه اركان نظام را تشكيل دادند. بنابراين طبيعي است كه مردم ايران هر ساله در سالگرد اين حادثه احساس افتخار كنند.

اهميت اين مسئله بويژه زماني براي ما روشن مي گردد كه كمي درباره پيشرفتهاي همه جانبه ايران طي اين سالهاي پس از پيروزي انقلاب بدانيم، گفتني است كه جمهوري اسلامي ايران طي اين سالها دوران هاي مختلفي را در راستاي پيشرفت خود پشت سر گذاشته است. بعد از پايان جنگ هشت ساله ( كه صدام با حمايت آمريكا بر ايران تحميل نمود،) و تامين امنيت، دولتمردان ايراني برنامه هاي توسعه همه جانبه خودشان را تدوين و بمرحله اجرا گذاشتند. تاكنون در بعد اقتصادي با اجراي موفق سه برنامه 5 ساله توسعه به دستاوردهاي ذبل نائل شده اند:

در اين سالها در زمينه انرژي شامل توليد و تصفيه نفت و گاز و همچنين استحصال انرژي اتمي و خورشيدي به خودكفايي رسيده اند. در زمينه خودروسازي و ،كشتي سازي، ساخت هواپيما، سدسازي وتوليد مصالح ساختماني و تمام نيازمنديهاي كشور در زمينه صنعتي به دستاوردهاي عظيمي دست يافته اند.

جالب اينجاست كه دشمني آمريكا و تحريم هاي اقتصادي و صنعتي ايران انگيزه و دليل اصلي خوداتكايي و پيشرفت هاي همه جانبه و بي سابقه ايران بوده است. ايران امروز سالانه يك ميليون اتومبيل توليد  و به بيش از 40 كشور صادر مي كند.  كشتي سازي ايران نيز در حد توليد كشتي هاي اقيانوس پيما رشد كرده و اكنون از كشورهاي مختلف جهان و حتي كشورهاي اروپايي براي ساخت كشتي سفارش دريافت نموده است. همچنين سالانه 10 ميليون تن فولاد و سي ميليون تن سيمان توليد مي كند.  پيشرفت هاي ايران در عرصه سد سازي هم اينك اين كشور را در بين 10 سازنده بزرگ تجهيزات آبي قرار داده است.

در عرصه كشاورزي ايران از 50 سال گذشته تاكنون براي اولين بار گندم صادر مي كند و اين يك موفقيت بزرگي است. ايران با توليد 5/13 ميليون تن گندم و 80 ميليون تن محصولات باغي امروزه تبديل به صادر كننده عمده مواد كشاورزي شده است. علاوه بر اين در زمينه توليد انواع گوشت و بطور كلي انواع محصولات غذايي نيز به خودكفايي كامل دست يافته است.

واما مهمتر از همه ايران طي سالهاي پس از انقلاب در برخي از رشته هاي علمي نيز موفقيتهايي چشمگيري داشته است. توليد سولهاي بنيادي و شبيه سازي يكي از اين پيشرفتهاست كه پيش از اين تنها نه كشور به اين علم دست يافته بودند. توسعه  فعاليت هاي فضايي ايران نيز قابل توجه بوده است بطوريكه اين كشور حدودا يكسال قبل اولين ماهواره خود با اهداف مخابراتي را به  فضا پرتاب كرد و اخيرا نيز ماهواره دوم را ساخته و قراردادهاي لازم را براي ساخت چهار ماهواره براي ديگر كشورها منعقد نموده است.

اين روزها ايجاد بحران كاذب در خصوص برنامه هسته اي ايران نيز بسيار تعجب برانگيز است. چراكه نشانه اي واضح از استانداردهاي دوگانه نظام بين المللي است، در حاليكه برخي كشورها سلاح توليد مي كنند و با آن ديگر كشورها را نيز تهديد مي نمايند و حتي عضو هيچيك از موافقتنامه هاي آژانس هسته اي نيستند، اما در ايران را از دستيابي به برنامه هسته اي براي اهداف صلح آميز منع مي نمايند و با وجوديكه سه سال بازرسي از اين كشور توسط بازرسان آژانس هرگز انحرافي را بسمت اهداف نظامي ثابت نكرده ولي همچنان ايران را زير فشار قرار داده اند. درحاليكه بسيار روشن و طبيعي است كه هر كشوري كه معاهده NPT را امضا نموده، كاملا حق دارد كه از انرژي هسته اي با اهداف صلح آميز و اقتصادي استفاده نمايد. ضمن  اينكه  ايران بارها اعلام كرده كه هرگز قصد ساخت سلاح اتمي ندارد، چراكه بگفته مقامات ايراني اگر چنين منظوري وجود مي داشت، لازم نبود پروتكل الحاقي را برسميت شناخته، سه سال تمام برنامه هاي غني سازي را متوقف نمي كرد و اينهمه با آژانس همكاري نمي نمود. يادآوري اين نكته نيز بنظر ضروريست كه ميزان بازرسي و تحقيقات آژانس در ايران در طول تاريخ اين آژانس بي سابقه بوده است. حتي ايراني ها فراتر از پروتكل الحاقي و بصورت داوطلبانه اجازه داده اند تا از تاسيسات غير مرتبط با اتمي اش هم بازرسي بعمل آورند. خلاصه ايران در چارچوب همكاري با آژانس همه اقدامات را انجام داده تا صلح آميز بودن فعاليت هاي خودش را در ارتباط با انرژي اتمي باثبات برساند. ايراني ها تمايلي به ساخت بمب اتمي ندارند و آن را عامل قدرت نمي دانند. ايران از معدود كشورهايي است كه بلحاظ ايدئولوژيك و اعتقادي مخالف سلاح اتمي است و رهبر عالي مذهبي اين كشور طي يك فتواي شرعي سلاح اتمي را حرام اعلام نموده است. حتي رجوع به سوابق نشان مي دهد كه ايران از سال 1970 تا امروز كشور پيشرو در خلع سلاح بوده اند و اين يكي از شوخي هاي تاريخ است كه كساني كه بمب اتمي مي سازند، از آن استفاده مي كنند و ديگران را هم با آن تهديد مي كنند. امروز ايران را متهم مي كنند كه شايد در آينده مي خواهد سلاح اتمي توليد كند.

بنظر مي رسد كه تمام اين وقايع امروزي متاثر از فرهنگ ايران باشد،  عدالت طلبي، حق طلبي، طرفداري از صداقت و برخورد صادقانه در فرهنگ ايران جايگاهي ويژه اي دارد. فرهنگ اين ملت با سياستهاي دوگانه و محروم كردن دولت ها و ملتها از حقوق طبيعي شان تطابق ندارد، همچنين با قائل شدن حقوق ويژه براي برخي قدرتها هم مخالفند واين سرمنشاء اختلافات امروز آمريكا با ايران است.